Page 1 of 1

Clementoni frustratie

Posted: 12 May 2018, 16:35
by Maxstar
Dat de moderne scheikunde setjes vrij "triest" zijn (CHEM van KOSMOS is daarbij een mooie uitzondering) wist ik al een beetje. Toch op marktplaats een setje "Scheikunde Laboratorium" gekocht voor vrij weinig puur om te kijken hoe het is. Ik moet zeggen, dat het iets beter oogt, dan andere setjes omdat er nog echte chemicaliën in zitten. De labware is van plastic (maar goed, dat is wel veilig).

Een paar willekeurige voorbeelden:

1. Experiment 99 "Van zeep..." + experiment 100 "... naar kaarsen":
In 99 "los een paar schilvers zeep in water", dan azijn erbij en verder totaal geen uitleg wat je krijgt. Dan in 100 "verzamel de materie uit 99. Je kan nu een kaar maken!" Echt? Zou een paar schilvers zeep voldoende hoeveelheid zuren leveren voor een kaars? En dan zonder uitleg erbij?

2. Experiment 105 met een vulkaan.
Ik vond het wel interessant hoe ze een veilig vulkaan alternatief maken. Maak een vulkaan van een zoute deeg. Op zich interessant. Dan vul je het met gist, dan een paar druppels kleurstof en dan wat azijn erin druppelen... Ja, bij gist. Ik denk, dat ze natrium bicarbonaat bedoelen (of ammonium bicarbonaat) wat ook als "gist" wordt aangeduid. Maar wat een frustratie voor een kind wie het experiment probeert uit te voeren zonder resultaat en niet kunnen snappen waarom. Dan aan het eind nog een waarschuwing: "Gooi na elke proef het gebruikte groente weg!" Euhmmm, pardon? Welk groente?

Frappant is wel, dat als ze voorstellen om in een calciumhydroxide oplossing in te blazen met een rietje, vertellen ze niets over de mogelijke gevaren van deze oplossing als het in de mond komt en wat je dan moet doen. Ook niets over hoe je een oplossing moet voorbereiden...

Zelf heb ik er geen spijt van. Voor mij misschien alleen een reden om dit soort experimenten zelf uit te voeren en een goede beschrijving daarbij te geven. Maar voor een kind kan het heel frustrerend zijn.

Re: Clementoni frustratie

Posted: 14 May 2018, 14:21
by woelen
I ben van mening dat de moderne scheikundesets waardeloos zijn. Rommel en weggegooid geld. De C3000 is inderdaad een uitzondering, maar deze is wel erg duur.

Het is zelfs zo erg dat er chemiedozen verkocht worden waarop met grote letters staat: "absoluut veilig, bevat geen chemicaliën". Het niveau ontstijgt het niveau van spelen met azijn en natriumbicarbonaat niet. Hier is de veiligheidswaan compleet doorgeslagen.

Eind 19e eeuw was het de omgekeerde wereld. Er is een website "lateral science" waarin vele proeven uit de 19e eeuw staan, bedoeld voor kinderen (meestal jongens) van die tijd. Daarin staan echt absurd gevaarlijke proeven voor jongeren, zoals maken van SiF4 uit SiO2, CaF2 en geconcentreerd zwavelzuur, of laten reageren van KClO3 met gesmolten witte fosfor, geïnitieerd met een druppel geconcentreerd zwavelzuur. Het is leuk leesvoer, maar veel proeven die daar in staan zou ik zelfs als volwassene niet willen doen. Er staan dan ook vele verslagen van het invalide raken of zelfs verongelukken van jonge enthousiaste en veelbelovende amateurwetenschappers. Bijv. iemand die zichzelf en enkele anderen heeft opgeblazen met wel heel vrijmoedig experimenteren met methylnitraat, iemand anders die speelde met waterstof, gemaakt uit onzuiver zink en onzuiver zwavelzuur (toen bevatten deze stoffen vaak enkele tienden van procenten aan arseen of arseenverbindingen), en die zichzelf heeft vergiftigd met arsine omdat hij het waterstof inademende om het effect op zijn stem te bestuderen. Nog weer iemand anders die zwaar gewond is geraakt door experimenteren met NCl3.

Dat waren nog eens tijden :o

Veiligheid is belangrijk, maar we moeten ook niet doorslaan. Het is ook goed als (jonge) mensen leren om risico's in te schatten en ook het verschil zien tussen de risico's van de ene stof en de andere stof.